Ο Ραζβάν Λουτσέσκου μίλησε για το μέλλον του και αποκάλυψε πως θα παραμείνει στον ΠΑΟΚ, όντας έτοιμος για την μεγάλη πρόκληση της επόμενης σεζόν.
Ο Ρουμάνος προπονητής αναφέρθηκε σε όλα όσα συνέβησαν το τελευταίο διάστημα, μιλώντας σε ΜΜΕ της πατρίδας του. Τόνισε πως δεν υπάρχουν πλέον εντάσεις με τον πρόεδρο του ΠΑΟΚ και πως του είναι ευγνώμων για όσα έχει κάνει για τον ίδιο και τον σύλλογο.
Αναλυτικά όσα είπε ο τεχνικός του ΠΑΟΚ:
«Η τελευταία περίοδος είναι αυτή μετά τη διακοπή, όταν ξεκίνησε το μίνι πρωτάθλημα των πλέι οφ και όταν, τελικά, μαζευτήκαμε και καταλάβαμε όλοι. Αναφέρομαι μόνο στην πλευρά της ομάδας – ότι πρέπει να είμαστε ενωμένοι, πραγματικά ενωμένοι, και να αλλάξουμε εκείνη την εικόνα, αφήνοντας στην άκρη τα προσωπικά μας συμφέροντα και την ιδέα να βάζουμε τον εαυτό μας σε πρώτο πλάνο.
Τελειώσαμε με δυσαρέσκειες, με τις εσωτερικές συγκρούσεις που υπήρχαν, με το “παίζω 5 λεπτά, ο άλλος παίζει 10, γιατί δεν παίζω όλα τα ματς;”, με πολλές καταστάσεις. Καταφέραμε, λοιπόν, τελικά να δέσουμε αυτή την ομάδα και μπήκαμε στα πλέι οφ. Ξεκινήσαμε με 7 βαθμούς πίσω από την ΑΕΚ και 4 από τον Παναθηναϊκό.
Βάλαμε στόχο να αλλάξουμε την εικόνα που είχαμε μέχρι τότε. Ακόμη κι αν δεν μπορούσε να κατακτηθεί το πρωτάθλημα, τουλάχιστον να τελειώσουμε με το κεφάλι ψηλά. Και αυτό κάναμε!».
Τερματίσαμε στην 3η θέση, εξασφαλίσαμε την πρόκριση στο Europa League. Μετά από αυτό, εντάξει, υπήρξαν κάποιες συζητήσεις. Επομένως, εγώ, στο τέλος αυτής της τρελής, περίπλοκης χρονιάς, θεωρώ πως ήταν μια φυσιολογική χρονιά. Φυσιολογική — δεν θα πω “καλή”, γιατί μπορεί να ενοχλήσω, αλλά από επαγγελματικής άποψης και με τον τρόπο που αναλύω τα πράγματα, μπορώ να πω ότι ήταν μια χρονιά που, με όλες τις δυσκολίες, τελειώνει καλά. Με μια πρόκριση στο Europa League, με μια θέση στο βάθρο, μετά από μια χρονιά σχεδόν θαυματουργή».
«Πρέπει να έχεις και αυτή τη γνώση, να μπορείς να κερδίζεις κάθε χρόνο, για να μπορείς να απαιτείς να κερδίζεις κάθε φορά. Δεν είναι κουλτούρα της νίκης, είναι κουλτούρα του αγώνα. Η Θεσσαλονίκη αυτό αντιπροσωπεύει: μια κουλτούρα μάχης.
Δεν αισθάνομαι καθόλου (σ.σ. σε κίνδυνο). Υπάρχουν πολλές συζητήσεις που εσείς δεν τις ξέρετε και δεν θα τις μάθετε. Δεν είναι θέμα ρητρών από τη δική μου πλευρά. Ναι, υπάρχουν ρήτρες, αλλά για μένα ποτέ δεν ήταν αυτό το θέμα. Υπάρχουν δύο πτυχές εδώ. Στην Ελλάδα, όταν κερδίζεις, είσαι… σχεδόν Θεός. Όταν χάνεις ένα ματς, και έρχεται αυτό 3 μέρες μετά από το να είσαι σχεδόν Θεός, γίνεσαι ο χειρότερος προπονητής, παίκτης, ό,τι κι αν είσαι…».
«Στον Ιβάν Σαββίδη θα είμαι ευγνώμων για όλη μου την ζωή!»
«Ζεις συναισθηματικά από το ένα άκρο στο άλλο. Αυτό κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα, και αν δεν έχεις την ικανότητα να διαχειριστείς αυτή την ανισορροπία, κινδυνεύεις να καταρρεύσεις. Εγώ είμαι συνηθισμένος σε αυτό.
Το δεύτερο είναι πως σε μια σχέση που κρατάει 6 χρόνια — με ένα διάλειμμα, είναι αλήθεια, αλλά συνολικά 6 χρόνια — μπορεί να υπάρξουν συζητήσεις, να υπάρξουν εντάσεις. Όμως εγώ σ’ αυτόν τον άνθρωπο θα είμαι ευγνώμων για όλη μου τη ζωή!».
