Στάδιο πρώτο: Άρνηση

Μερικά συμβάντα ή καταστάσεις τα αποδεχόμαστε ευκολότερα από κάποια άλλα, ενώ άλλες φορές ίσως χρειαζόμαστε τον χρόνο μας. Εν τέλη όμως - θέλοντας και μη - καλωσορίζουμε αυτά τα νέα δεδομένα ως ένα νέο κομμάτι της ζωής μας. Δυστυχώς παρόλα αυτά, είναι και εκείνες οι περιπτώσεις στις οποίες απλά δεν μπορείς να πιστέψεις - πόσο μάλλον να αποδεχθείς - την τροπή την οποία πήρε μία κατάσταση.

Προσωπικά δεν έχω καταφέρει ακόμη να αποδεχθώ τον τρόπο με τον οποίο ήρθε ο αποκλεισμός, και νομίζω πως με πολλούς από εσάς θα βρισκόμαστε στην ίδια σελίδα. Ο κυριότερος λόγος για τον οποίο δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω ακόμη πως ο ΠΑΟΚ όντως κατάφερε να χάσει αυτό το παιχνίδι, είναι οι αρκετές φορές που μέσα μου είπα «Έχει τελειώσει, είμαστε στον τελικό».


Θέλετε όταν βρήκαμε το 0-1 με την ομάδα να παίζει με φτερά στην πλάτη; Θέλετε όταν πετύχαμε το 0-2 στην εκπνοή του πρώτου μέρους της παράτασης και τους κόψαμε τα πόδια; Θέλετε όταν ο Κοτάρσκι έβγαλε το πρώτο πέναλτι και ήρθαν οι μνήμες εκείνης της νύχτας με την Μίντιλαντ, με τον Πασχαλάκη να αποκρούει την πρώτη εκτέλεση; Θέλετε όταν ο Ντεσπόντοφ (πρώτος σε συμμετοχές γκολ φέτος), έστησε την μπάλα στα έντεκα βήματα για να μας στείλει στον τελικό; Θέλετε μήπως όταν ο Λημνιός εν τέλη μας έκανε δώρο (τραγική ειρωνία), και κατόπιν ένας από τους - θεωρητικά - πιο ψύχραιμους ποδοσφαιριστές μας, ο Οζντόεφ, είχε την πρόκριση στα πόδια του; Και συνεχίζω… Θέλετε μήπως όταν ο Παναθηναϊκός ξανά αστόχησε και ο Όττο, με παραστάσεις σε Αγγλία και Ισπανία, είχε και αυτός την ευκαιρία να τελειώσει το παιχνίδι;

Είναι εκπληκτικό το πως η μικρότερη και φαινομενικά πιο ασήμαντη λεπτομέρεια στο ποδόσφαιρο μπορεί να επηρεάσει την έκβαση του αγώνα, αλλά ακόμα και ολόκληρων διοργανώσεων. Για αυτό και το «Αν» είναι από τους πιο δημοφιλής τρόπους να ξεκινήσεις μια πρόταση συσχετισμένη με το ποδόσφαιρο. Φυσικά αυτό συνέβη και χθες. «Αν» στα τελευταία λεπτά ένας παίκτης μας είχε κρατήσει την μπάλα ένα δευτερόλεπτο παραπάνω, «Αν» στα τελευταία λεπτά ένας παίκτης μας είχε κάνει μια διαφορετική πάσα - ακόμα και λάθος, τότε θα είχαμε αποφύγει την ψυχρολουσία των πέναλτι. Επιπρόσθετα, όσο και να μην θέλω να σχολιάσω το αγωνιστικό κομμάτι ενός ανατριχιαστικού περιστατικού, η απώλεια του Μπάμπα άφησε την ομάδα μας με εννέα ενεργούς ποδοσφαιριστές στο γήπεδο, απέναντι σε έντεκα παίκτες και ένα ολόκληρο γήπεδο. 


Το ποδόσφαιρο είναι άδικο διότι δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος. Χθες δεν κέρδισε ο καλύτερος, όμως το ποδόσφαιρο σου έδωσε τρεις τεράστιες ευκαιρίες να πάρεις αυτό που άξιζες, και εσύ τις πέταξες. Ο φετινός ΠΑΟΚ είναι η απόδειξη πως για να κάνεις πρωταθλητισμό χρειάζεσαι πολλά περισσότερα από το να παίζεις ωραίο ποδόσφαιρο. Μια ομάδα που μέχρι πριν ένα μήνα ήταν η καλύτερη στην Ελλάδα, βρίσκεται ξαφνικά εκτός Κυπέλλου, σε ένα πρωτάθλημα με τέσσερις διεκδικητές που με τα τωρινά δεδομένα φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο να πάει μέχρι το τέλος.


Ο χρόνος μονάχα θα δείξει εάν η φετινή χρονιά θα κριθεί ως πλήρως αποτυχημένη, ενώ όπως προανέφερα ξεκίνησε με όλες τις προϋποθέσεις ώστε να μην μείνουμε με άδεια χέρια. Στον ΠΑΟΚ δεν χαρίστηκε τίποτα, μόνος του κατάφερε ότι κατάφερε για αυτό και χρειάζεται προσοχή ώστε να μην γίνει αυτόχειρας.

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια