Πού καταντήσαμε, Θεέ μου...

 

Πέρα από την τραγική εμφάνιση της ομάδας κόντρα σε μια ομάδα των 200 χιλιάδων ευρώ, πρέπει να αντιληφθούμε σε ΤΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ.

Από που να ξεκινήσει κανείς... Ας αρχίσουμε από την μετάδοση του αγώνα...

Και όχι δεν μιλάω για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε το OPEN. Αναφέρομαι στα ριπλέι, τις γωνίες θέασης και τις κάμερες...

Αγωνιστήκαμε σε ένα παιχνίδι διοργάνωσης της UEFA, όπου υπήρχαν ΔΥΟ ΚΑΜΕΡΕΣ.. Την βασική που δείχνει όλο το γήπεδο και μία που έδειχνε κάποια λίγο πιο κοντινά πλάνα από πάνω κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Με λίγα λόγια, ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΦΣΑΪΝΤ, ΟΥΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΓΙΑ ΚΟΝΤΙΝΑ ΠΛΑΝΑ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΓΩΝΙΑ ΘΕΑΣΗΣ. Στις κύριες φάσεις δεν παρουσίαζαν ΚΑΝ replay ενώ στα γκολ έδειξαν ΕΝΑ και αυτό από την βασική κάμερα μετάδοσης. Να κλάψεις από τα γέλια ή την απογοήτευση... Εγώ πάντως δεν έχω καταλάβει ακόμα αν άλλαξε πορεία η μπάλα στο 2ο γκολ των Ιρλανδών...

Και σε αυτό φυσικά δεν ευθύνεται το OPEN, καθώς την εικόνα την μεταδίδει μια κεντρική διαχείριση στην Ιρλανδία που στέλνει το σήμα στις ενδιαφερόμενες χώρες.

Τώρα για ποιον λόγο δεν υπήρξαν περισσότερες κάμερες θα παραμείνει άγνωστο. Δεν υπήρχαν βάσεις υποδομής; Δεν υπήρχαν λεφτά; Δεν τους ενδιέφερε; Το PAOK TV πάντως στα φιλικά είχε και καλύτερη μετάδοση και περισσότερες κάμερες... Θλιβερό...

Συνεχίζουμε και παραμένουμε στο ίδιο θέμα... Στα τελευταία λεπτά του αγώνα δε μάθαμε και δεν γνωρίζαμε σε ποιο λεπτό των καθυστερήσεων βρισκόμαστε... Μήπως έπρεπε να βάλουμε εμείς χρονόμετρο; 

Ας πάμε και στα ball boy... Τα οποία δεν υπήρχαν. 

Συνεπώς καταλαβαίνουμε σε τι επίπεδο έχει φτάσει το ελληνικό ποδόσφαιρο και τι ομάδες καλείται να αντιμετωπίσει. Είναι καθήκον του ΠΑΟΚ στην ρεβάνς της Τούμπας, να προκριθεί κόντρα σε αυτό το ερασιτεχνικό σωματείο.


Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια