Το "Eye of the tiger" που λείπει...

Παρακολουθώντας σήμερα τους Αντρίγια Ζίβκοβιτς, Αντρέ Βιεϊρίνια και Αμρ Ουάρντα θυμήθηκα τα πρόσωπα των παικτών του νταμπλ. Ένα από τα στοιχεία που λείπει από την ομάδα είναι αναμφίβολα το πάθος. Αυτό έλειπε και από την περσινή ομάδα, λείπει και από την φετινή. Όσο καλός και αν είναι ένας παίκτης, χωρίς πάθος και αγάπη για την φανέλα που φοράει δεν μπορεί να αποδώσει τα μέγιστα.       
                                                                              Φέτος οι παίκτες που πραγματικά παλεύουν για την ομάδα, και που το πάθος τους ξεχειλίζει είναι μετρημένοι στα δάχτυλα. Βιερίνια, Ινγκασον, Ζίβκοβιτς, Τζόλης και Ουάρντα. Υπό προϋποθέσεις μπορούν να προστεθούν και οι νεαροί του ΠΑΟΚ αλλά και οι Κρέσπο - Βαρέλα. 

Όπως βλέπετε μιλάμε για 5 παίκτες από τους 11 που αγωνίζονται βασικοί. Την χρονιά του νταμπλ το ποσοστό ήταν 15/11.                                                                                                                                   
Ο Πάμπλο Γκαρσία καλείτε εκτός από το να δουλέψει τακτικά την ομάδα, να παθιάσει τους παίκτες του. Ειδικά από έναν άνθρωπο όπως ο Γκαρσία είναι το ελάχιστο που περιμένει ο καθένας από εμάς. Το ελάχιστο και το αυτονόητο. Αυτό που μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει.

Δεν θα αναλύσω τα αγωνιστικά, θέλω όμως από του χρόνου αν όχι φέτος, να βλέπω όποιον μπαίνει μέσα στο γήπεδο να έχει το βλέμμα που είδα να έχει σήμερα ο Ζίβκοβιτς. Να μην σταματάει να τρέχει αν δεν ακούσει το σφύριγμα τις λήξεις. Να μπαίνει μέσα και να του γυαλίζει το μάτι. Το "eye of the tiger" που λένε. 

Αυτό είναι το μόνο που απαιτώ από τον κάθε παίκτη. Γιατί αν υπάρχει πάθος, η αγωνιστική ποιότητα θα έρθει...

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια