Τα δάκρυα του Πάμπλο!

Ήταν 20 Μαρτίου του 2013 όταν ο νυν προπονητής του Δικεφάλου πήρε την απόφαση να αποχωρήσει απο την ομάδα, ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων του με τον τότε προπονήτη του ΠΑΟΚ Γιώργο Δώνη. Αποφάσισε να φύγει όπως του αρμόζει, με μια ομιλία πλημμυρισμένη απο ασπρόμαυρα συναισθήματα. 

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΜΠΛΟ
"Να μην φοβάται κανείς γιατί δεν θα κόψω κεφάλια. Αυτές είναι οι τελευταίες ημέρες. Έχω σκεφτεί και έχω γράψει κάποια πράγματα αυτές τις ημέρες και τα έγραψα για να μην τα ξεχάσω. Τα έγραψα όπως πάντα από την καρδιά μου. Ήρθε η ώρα να φύγω, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γονείς μου και στην μάνα μου, που ξέρω ότι με βλέπει και μου έδειξε να είμαι πάντα πιστός και ειλικρινής, ευχαριστώ την γυναίκα μου που ήταν πάντα δίπλα μου, στις καλές και κακές στιγμές, είναι μία υπέροχη μητέρα.

Θα συνεχίσουμε με δύναμη τον δρόμο μας. Γιατί αυτό το κάνουμε από 20 χρονών, για τα παιδιά μας, τον Μπέντζαμιν που είναι δίπλα μου, θέλω να μεγαλώσει δυνατός γιατί η ζωή είναι δύσκολη. Είμαι περήφανος γι΄αυτόν. Η γυναίκα μου, η πριγκίπισσα μου και ο μικρός που είναι ο Ινδιάνος.

Ευχαριστώ τον φίλο μου τον Δημήτρη και τον Διονύση. Όταν είχα έρθει στον ΠΑΟΚ μου είχε πει κάποιος ότι εσύ έχεις τα μάτια του ΠΑΟΚ. Αυτός ήταν ο Λάζαρος, ένας από εμάς. Πάντα και στα δύσκολα έκανα τα πάντα χωρίς αντάλλαγμα. Το ποδόσφαιρο έκανε τα πάντα για μένα. Έφυγα μικρός από το χωριό μου χωρίς κανένα φόβο. Έχω κερδίσει στη ζωή, εγώ αυτό που πάντοτε ήθελα ήταν να αφήσω το ποδόσφαιρο μέσα στο γήπεδο, ποτέ δεν απαίτησα να παίξω. Εγώ είμαι ΠΑΟΚ αν κάποιοι το αμφισβητούν.
Έρχομαι από την άλλη άκρη του κόσμου και μπορεί κάποιος να με κατηγορήσει. Ποτέ δεν θα κάνω κακό στον ΠΑΟΚ. Δεν μου είπαν ποτέ Γκαρσία να βρούμε μία ομάδα για το μέλλον σου, ή δεν σε θέλουμε πια. Όχι να μου λένε ψέματα, ποτέ δεν ήταν ειλικρινείς μαζί μου. Ήταν δύσκολο να είχα ένα παιχνίδι αποχαιρετισμού; Το είχα πει, όταν δεν με θέλετε πείτε το μου και θα φύγω. Εγώ προτιμώ να χάσω με διαφάνεια και όχι να κερδίσω με άλλους τρόπους.
Τους τελευταίους μήνες έχω περάσει πολύ άσχημα. Αναρωτιόμουν γιατί. Δεν είχα την ευκαιρία να παίξω πέντε ματς συνεχόμενα και εκεί να με έκριναν και να μου έλεγαν αν κάνω. Η οικογένειά μου είναι στεναχωρημένη, δεν είναι αυτή ζωή. Δεν μπορούμε έτσι και για τον σεβασμό που έχω στον ΠΑΟΚ κάνω ένα βήμα δεξιά. Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα «κάτσω» πάνω στο συμβόλαιό μου.
Υπάρχει το Κύπελλο, αλλά ποτέ δεν θα βάλω ενδιάμεσα τα οικονομικά μπροστά από το συναίσθημα, ούτε στον ΠΑΟΚ ούτε στην ζωή μου. Σας ευχαριστώ που με δεχτήκατε σαν αδερφό, δεν θα σας ξεχάσω ποτέ. Ευχαριστώ όλους τους συμπαίκτες μου και τους προπονητές που έχουν περάσει από την ομάδα. Τους φυσιοθεραπευτές, όλους. Περάσαμε στιγμές καλές και κακές, μην ξεχνάτε ότι ο ΠΑΟΚ είναι μάχη και θυσία, θα είμαι για πάντα ΠΑΟΚ".

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια